Reisverslag
Carole Donkers,
19 januari 2010
Nederland
, Bovenkarspel
5°
Het is avond. Bumi (6) en ik zitten samen buiten, naast elkaar naar de sterren te kijken. Hij merkt op: ‘I think there are many toys in Holland’. Geen vreemde opmerking, want hij is gewend speelgoed te krijgen van blanke bezoekers van zijn moeder. Na een korte stilte, vervolgt hij:
Carole, in Holland, do they also have a chicken with a motor inside?’
Ik:
What do you mean, a chicken with a motor?
Bumi:
Just like toy-cars that have a motor that makes them move.
Ik:
Why do you like to know that?
Bumi:
Well, a chicken gives me food, so if you bring me one with a motor, then I put it in my plot. The other chickens will come to see it and then I have plenty chicken to eat!
De volgende dag zie ik een optreden van een muziek- en dansgroep, die zichzelf de ‘bringers of peace’ noemen. De kinderen dansen en worden begeleid door wat ouderen op trommel en fluit. Ze dansen verschillende dansen voor ons, waarbij ze om beurten de anderen leiden in het ritme. Het clubje staat onder muzikale leiding van een zwaar gehandicapte jongen, hij zit op een afstandje in zijn rolstoel mee te swingen. Ik kijk en zie een hoofd zonder nek en daaronder een minimaal rompje met anderhalve arm, 1 te kort beentje inclusief voet en 1 stompje.
De andere kinderen hielpen deze jongen altijd om zichzelf te verplaatsen door zijn rolstoel te duwen en op te tillen voor alle boomstronken, bruggetjes op de stoffige, zanderige weggetjes. Hij vertelt me via een vertaler, dat hij samen met deze kinderen anderen graag wil laten zien dat hij niet zielig en alleen maar afhankelijk is, maar dat ze samen spelen en dansen en muziek maken.
Terug in Accra bij Vic, zie ik mijn naamgenote Carol weer. Carol’s moeder probeert wat geld te verdienen met het verkopen van gebakken yam (een soort aardappel) en het wassen van kleding van huisgenoten. Carol’s vader, is Vic’s oom. Vic’s vader heeft het stel in huis opgenomen, omdat ze nergens in Accra terecht konden.
Het is een grote eer als een kind naar je vernoemd wordt, maar het betekent ook dat je hem/haar af geregeld iets moet geven. Een soort petekind dus. De (on)zin van speelgoed voor een kind in Afrika wordt in het Westen nogal eens overschat, ik zou liever op een andere manier bijdragen. Namaawu heeft me hierin geadviseerd. Carol’s ouders zullen nooit in staat zijn schoolgeld op te brengen voor haar en hierin ondersteunen zou een mooi gebaar zijn richting toekomst.
Ik vraag me ondertussen af wat voor consequenties het heeft als ik zorg voor het schoolgeld van Carol. Het meest lastige en minst wenselijke vind ik dat Carol mij in haar leven gaat zien als haar grote weldoener. De blanke tante die heeft gezorgd dat zij naar school gaat. Ze hoeft niet op te groeien met het beeld dat een blanke mevrouw geld heeft en geeft en met een soort van dankbaarheid naar mij (en het westen) kijken. Wat ik haar toewens is dat zij leert te vertrouwen op haar eigen kracht en mogelijkheden in dit leven. Daarom vind ik het voorbeeld van haar moeder als onderneemster zo ontzettend belangrijk en misschien nog wel belangrijker dan onderwijs op zichzelf.
Maar als ik deze gedachten buiten sluit en me onwetend opstel in de gewoonten en patronen in een land als dit, zie ik een meisje. Een schattig, vrolijk, actief, eigenwijs, intelligent karaktertje dat symbool stond voor mij ontmoeting met Ghana. Een meisje dat kan ontwikkelen met mijn hulp, misschien wel tot de onderneemster van de toekomst. Wie weet is zij over 20 jaar ook een onafhankelijke vrouw die haar eigen keuzes kan en mag maken….
Ik ben sinds afgelopen zaterdag terug in Nederland en word alweer geleefd door een drukke werkagenda. Maar ik heb afscheid genomen met de wetenschap dat de verbinding blijft. Zoals de wijze Bumi op dezelfde avond ook zijn hoofdje brak over de vraag wat het verschil is tussen en vriend en een beste vriend:
‘A friend is someone that can be out of your live some years from now, but a best friend will always be there’.
Ik heb besloten Carol te ondersteunen met schoolgeld, maar dan wel via Meet Africa. Mijn donatie loopt via deze organisatie en zij zorgen dat het geld op de plaats van bestemming terecht komt.
www.ontmoetafrika.nl / www.meetafrica.org
Reageer op dit reisverslag

Een verre reis maken?
Stel je verre reis op maat samen bij KILROY travels. Dé reisspecialist voor jongeren, studenten en backpackers.
Plan je verre reis met KILROY
Reacties op bovenstaand reisverslag
21 januari 2010
Hey Carole,
Leuk om je verhaal weer te lezen. Je avontuur zit er al weer op. Wat gaat zoiets toch altijd weer snel voorbij! Uit je verhalen te lezen heb je het weer goed naar je zin gehad, en neem je de mensen in Ghana als 'Best Friend' mee in je gedachten.
Nog bedankt voor het terug sturen van het pakketje.
Groetjes Joyce
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Nederland,
Bovenkarspel

Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING CAROLEONTMOETAFRIKAWEER ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Dit dagboek heeft in totaal 3359 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu

